خانه / اسلايد / همراه با سوره ی شمس و معنای نفس در قرآن

همراه با سوره ی شمس و معنای نفس در قرآن

نفس در قرآن

نفس به هر دو معني در قرآن مجيد اطلاق شده است:

در مورد (روح) میفرماید:

اللَّهُ يَتَوَفَّى الأَنْفُسَ حِينَ مَوْتِهَا

خداوند ارواح را به هنگام مرگ مي گيرد.

و در مورد (جسم)، چنین آمده است:

قَالَ رَبِّ إِنِّي قَتَلْتُ مِنْهُمْ نَفْسًا فَأَخَافُ أَنْ يَقْتُلُونِي

موسى گفت (پروردگارا من يكي از آنها را (از فرعونيان) را كشته ام ميترسم مرا به قتل برسانند).

ولي مناسب است در اينجا كه:

هر دو «جسم و روح» را شامل شود چرا كه شگفتيهاي قدرت خداوند شامل (جسم و روح) است، واختصاص به يكي از اين دو ندارد.

جالب اينكه نفس در اينجا نكره آمده كه ميتوان اشاره به «عظمت و اهميت نفس آدمي باشد»،عظمتی ما فوق تصور و آمیخته با ابهام که آن را بصورت یک موجود ناشناخته معرفی می کند ،

همانگونه که بعضی از بزرگترین دانشمندان امروز از انسان به موجود ناشناخته تعبیر می کنند.

و در كنز العرفان آمده:

مقصود از نفس شايد «نفس كلّي» باشد كه شامل گردد تمام نفوس از نفوس ملائكه و نفوس حيوانات و نفوس جن و بشر، و شايد مقصود فقط نفوس آدميان باشد.

استحكام وجود نفس ناطقة، و تعادل قواي نفساني و جسماني وي است.

و تسويه آن اشاره به توازن اعضاء جسماني وي است،

و نيز اشاره به شرافت و فضيلت نفس ناطقة انساني دارد، که از عالم (ما فوق الطبيعة) و عالم مجردات براي تعمير عالم طبيعت فرود آمده.

و نيز شايد اشاره بمراتب ودرجات نفس دارد، از «نفس اماره» كه در وصف آن از قول حضرت یوسف آمده است:

«إِنَّ النَّفْسَ لَأَمَّارَةٌ بِالسُّوءِ إِلَّا مَا رَحِمَ رَبِّي»

(زيرا نفس طغيان گر به شدّت به بدى فرمان مى ‏دهد مگر آن كه پروردگارم رحم كند )

و «نفس ملهمه»:

در همین سوره مورد بحث:

فَأَلْهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقْوَاهَا ﴿٨﴾قَدْ أَفْلَحَ مَنْ زَكَّاهَا ﴿٩﴾وَقَدْ خَابَ مَنْ دَسَّاهَا

و(نفس لوّامه) كه خداوند بان سوگند ياد نموده:

«لَا أُقْسِمُ بِيَوْمِ الْقِيَامَةِ ﴿١﴾وَلَا أُقْسِمُ بِالنَّفْسِ اللَّوَّامَةِ »

(به روز قيامت سوگند مى ‏خورم ،«۱» و به نَفْس سرزنش‏گر قسم مى ‏خورم )

ونيز آن مرتبة كمال نفس «نفس مطمئنه» است كه مورد خطاب مهر آميز مبدء ومربي خود گشته :

«يَا أَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ ارْجِعِي إِلَى رَبِّكِ رَاضِيَةً مَرْضِيَّةً فَادْخُلِي فِي عِبَادِي وَادْخُلِي جَنَّتِي».

( اي نفس مطمئنه به سوي پروردگارت در حالي كه از او خشنودي و هم او از تو خوشنود است، باز گرد).

منبع.کتاب صفای دل

همچنین ببینید

استقامت وپايداري پيامبر(ص)براي هدايت مردم وتثبيت دين

استقامت وپايداري پيامبر(ص)براي هدايت مردم وتثبيت دين اگرچه همه رسولان الهي در راه انجام مأموريت …

دعا مهمترین وسیله ارتباط بنده با معبود است

🌹🌱🌹🌱🌹🌱🌹 🌹🌱🌹 🌹🌱 🌹دعا مهمترین وسیله ارتباط بنده با معبود است. برای اینکه دعای انسان …

عظمت دریای معارف قرآن

  عظمت دریای معارف قرآن قرآن به مانند دریایی است ، در کنار دریا، سنگ‌های …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.