خانه / اسلايد / رابطه انسان و خدا در دعای عرفه

رابطه انسان و خدا در دعای عرفه

فرازهای از دعای عرفه
قسمت دوم

وَ هُوَ لِلدَّعَواتِ سامِعٌ

و او است که دعاها را شنواست

وَلِلْکُرُباتِ دافِعٌ وَلِلدَّرَجاتِ رافِعٌ وَلِلْجَبابِرَهِ قامِعٌ

و گـرفتاریها را برطرف کند و درجات را بالا برد و گردنکشان را ریشه کن سازد

فَلا اِلهَ غَیْرُهُ وَلاشَىْءَ یَعْدِلُهُ وَلَیْسَ کَمِثْلِهِ شَىْءٌ وَهُوَ السَّمیعُ الْبَصیرُ اللَّطیفُ الْخَبیرُ

پس معبودى جز او نیست وچیزى با او برابرى نکند و چیزى همانندش نیست و او شنوا است و بینا و دقیق و آگاه

وَهُوَ عَلى کُلِّ شَىْءٍ قَدیرٌ

و او بر هرچیز توانا است

رابطه انسان و خدا در دعای عرفه

با این پیشفرض که دعا کردن هنگامی عملی می شودکه بین درخواست کننده و اجابت کننده نسبتی برقرار باشد،به بررسی نگرش امام حسین (ع) در دعای عرفهنسبت به انسان به عنوان درخواست کننده و خداوند به عنوان اجابت کننده پرداخته شده با بررسی دعای عرفه سه موضوع انسان شناسی ، خداشناسی،و ترسیم رابطه ی مطلوب بین آن دو به چشم می خورد.

که دو مؤلفه ی اول یعنی انسان شناسیو خداشناسی مبنای مؤلفه ی سوم یعنی ترسیم رابطه بین انسان و خدا قرار می گیردکه در حقیقت چنین امری منوط به پذیرش نوع خاصی از انسان شناسی و خداشناسی است.

از اهم مسائلی که در این دعا حضرت ابا عبدالله بدان اشاره شده

۱ _ اشاره به توحید و صفات باری تعالی

۲ _ شهادت به ربوبیت و مراتب خلقت

«فلا اله غیره ولا شی یعدِلُه ُولیس کمثله شیی وهو السّمیع البصیر اللّطیفو هو علی کل ّ شیی ٍ قدیراللّهم ّ انّی ارغب إلیک وأشهد بالرّبوبیّه لک مقرّاً بأنّک ربّی واَن ّ اِلیک مردّی إبْتَدأتَنی بِنِعْمَتِک َ قَبْل َ اَن ْ اَکُون َ شیئاً مَذْکُوراًوخَلَقتَنی مِن َ التّراب ِ ثُم ّ اسْکَنتنی الاصلاب؛…

خدایی غیر او نیست و چیزی با خداوند معادل و مساوی نیست و مثل و مانندی نداردو او شنوا و بیناست و لطیف و آگاه است  و بر هر کاری قادر.خداوندا، من روی به تو آورده ام و شهادت به ربوبیت تو می دهم و اقرار می کنم که تو بروردگار منی و این که بازگشتم به سوی توست،مرا با نعمتت آغاز کردی، قبل از آن که چیزی ذکرکردنی باشم و مرا از خاک خلق نمودی و سپس مرا در صلب ها قرار دادی و…»

توجه کنید در این فقره از دعا به چند اسم از اسماء حسنی و صفات خداوند اشاره شده، سمیع، بصیر، لطیف، خبیر، قدیرو اعتراف به ربوبیت خداو اعتراف به بندگی خوداشاره به مبدا و معادو نیز به آفرینش خودو نعمت های معنوی قبل از آفرینش اشاره دارداین است راز عظمت دعای عرفه که اگر بخواهیم کتابها در اسرار و معارف آن میتوان نوشت چرا ما این دعای عرفانی و معرفتی را طوطی وار میخوانیم؟

و احیانا مسافرت میرویم که چه کسی دعا را قشنگ تر بخواندآیا نباید بعد از این سالها که این دعا را میخوانیم درسهای توحیدو خداشناسی و خودشناسی را از این کلمات گهربار بیاموزیم این دعاها سرمایه های معنوی ما هستند ائمه اطهار بصورت دعا معارف عمیقی را بما یاد داده اند ولی ما توجه به عمق مطالب دعا نمی کنیم برای همین شناخت معرفتی ما ضعیف است اما بیشتر ما به دعاها برای حاجات مادی توجه میکنیم.

گر گدا کاهل بود
تقصیر صاحبخانه چیست ؟

همچنین ببینید

استقامت وپايداري پيامبر(ص)براي هدايت مردم وتثبيت دين

استقامت وپايداري پيامبر(ص)براي هدايت مردم وتثبيت دين اگرچه همه رسولان الهي در راه انجام مأموريت …

دعا مهمترین وسیله ارتباط بنده با معبود است

🌹🌱🌹🌱🌹🌱🌹 🌹🌱🌹 🌹🌱 🌹دعا مهمترین وسیله ارتباط بنده با معبود است. برای اینکه دعای انسان …

عظمت دریای معارف قرآن

  عظمت دریای معارف قرآن قرآن به مانند دریایی است ، در کنار دریا، سنگ‌های …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.