خانه / اسلايد / قوه جاذبه رحمت الاهي 

قوه جاذبه رحمت الاهي 

قوه جاذبه رحمت الاهي 

بايد در ادعيه، عرفانِ دعا را درک کرد. زماني که ما در دعا و مناجات حاجت‌هاي مادي را طلب مي‌کنيم، لذت آن را به خوبي درک مي‌کنيم؛ در صورتي که از لذت اشياء معنوي بي‌خبريم.
تدبر در احاديث و دعاها و مناجات‌ها که بهترين اسرار معرفت در آن‌ها نهفته است، سبب معرفت قلبي و عقلي مي‌شود و تلقين و تکرار آن‌ها و تفکر مستمر، موجب تخلق به اخلاق الاهي خواهد شد.
براي برقراري ارتباط با خدا ابتدا بايد معرفت و شناخت کافي داشت. زيرا معرفت الله قوه جاذبه رحمت الاهي است، که هر چه بيش‌تر باشد، قلب در جهت جذب انوار و رحمت‌الاهي مستعدتر مي‌شود. حال اگر گيرنده قلب ما ضعيف باشد، بايد با تمسک به مصباح هدي و سفينه نجات، گيرنده را قوي کنيم.
در اين دعا امام از خداوند محبت و عشق و قرب او را طلب مي‌کند:
«اللهم احملنا في سفن نجاتک و متعنا بلذيذ مناجاتک و أوردنا حياض حبک و أذقنا حلاوة ودک و قربک»؛ خدايا! ما را در کشتي‌هاي نجاتت جاي ده و از لذت مناجاتت بهره‌مند ساز و ما را بر لب درياچه‌هاي محبتت وارد کن و شيريني دوستي و مقام قربت را به ما بچشان.
ما را به محبتت برسان و به ما شيريني عشق و نزديکي خودت را بچشان.
ذائقه برخي افراد با محبت الاهي همسان است و ذائقه برخي چيز‌هاي ديگري غير از محبت خدا را مي‌طلبد. در مناجات عارفين اين‌چنين آمده است که:
«الاهي ما ألذ خواطر الالهام بذکرک علي القلوب! و ما أحلي المسير اليک بالاوهام في مسالک الغيوب»؛ خدايا! چه اندازه لذيذ است ياد تو در دل‌ها که به‌وسيله الهام خطور کند، و چقدر شيرين است سير به سوي تو با مرکب انديشه‌ها که در راه‌هاي غيب صورت مي‌گيرد.
همه ما در درياي پر تلاطم دنيا قرار گرفته و در حال غرق شدن هستيم و براي نجات يافتن بايد بر سفينه نجات سوار شويم. چنان‌که گفتيم سفينه نجات، سفينه امام حسين و راه و هدف اوست.
عده‌اي در ظاهر به برخي از سفينه‌ها متمسک شده‌اند و گمان مي‌کنند که به وسيله آن تا ساحل نجات خواهند رسيد؛ اما همين‌که به اعماق دريا برسند، با اين حقيقت تلخ روبه‌رو مي‌شوند که اين سفينه‌ها قادر به عبور نيستند و نمي‌توانند انسان را به ساحل نجات و سعادت برسانند. و در گرداب ماديات گرفتار مي‌شوند.
بنابراين، بايد همواره با راهيان حقيقت همراه شد تا راه سعادت را پيدا کرد و نبايد چنين پنداشت که هر کسي در مجلس امام حسين شرکت کند، سوار بر سفينه شده است. زيرا سوارشدن بر سفينه زماني تحقق مي‌يابد که انسان به نداي «هل من ناصر ينصرني» و «هل من مغيث يغيثنا» در رکاب امام زمان پاسخ گويد. راه طولاني و پر خطر است. و چه زيبا فرمود اميرمؤمنان علي که:
«آه من طول السفر و ظلمت الطريق و قلة الزاد»؛ آه از طولاني بودن سفر و ظلمت راه و کمي توشه که همانا عمل صالح و خالص براي خداست.
به اميد آن‌که با معرفت خدا و به مدد اولياء الله و سفينه‌هاي نجات از اين درياي پر تلاطم زندگي دنيا به ساحل امن موفقيت وخوشبختي برسيم.

همچنین ببینید

استقامت وپايداري پيامبر(ص)براي هدايت مردم وتثبيت دين

استقامت وپايداري پيامبر(ص)براي هدايت مردم وتثبيت دين اگرچه همه رسولان الهي در راه انجام مأموريت …

دعا مهمترین وسیله ارتباط بنده با معبود است

🌹🌱🌹🌱🌹🌱🌹 🌹🌱🌹 🌹🌱 🌹دعا مهمترین وسیله ارتباط بنده با معبود است. برای اینکه دعای انسان …

عظمت دریای معارف قرآن

  عظمت دریای معارف قرآن قرآن به مانند دریایی است ، در کنار دریا، سنگ‌های …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.